Umiejętności doradcy
Zdobywanie klienta jako czynnego partnera w wysiłkach związanych z rozwiązywaniem problemu. W rezultacie jest to ukoronowanie wielu rozmów i zabiegów doradcy. Proces przygotowania i projektowania zmian z udziałem zainteresowanych osób zwykle jest gwarancją ich wdrożenia i utrzymania.
Zachęcające reagowanie na wypowiedzi. Mogą to być reakcje słowne konsultanta, prośby o bliższe szczegóły, potakiwanie lub skinienia głową.
Zachęcające zadawanie pytań, dokładne zapoznanie się jakie problemy czy przetargi będziemy rozwiązywać. Odpowiednie pytania już na samym początku rozmowy bardzo pomagają w nawiązaniu kontaktu i zebraniu informacji. Z tego względu pożądane są pytania otwarte, które wymagają dokładnej odpowiedzi niż mówienia \\\\\\\\\\\\\\\’tak\\\\\\\\\\\\\\\’ lub \\\\\\\\\\\\\\\’nie\\\\\\\\\\\\\\\’.
Podsumowanie zarówno stanu faktycznego, jak i stanu uczuciowego.
Podkreśla się w ten sposób nie tylko zrozumienie trudności, ale poczucie zagrożenia lub niepokoju z tytułu ich ujawniania czy nierozwiązania.
Obiektywne interpretowanie zdarzeń, faktów i sytuacji.
Nieodłączną cechą o charakterze uniwersalnym bardzo związaną z pracą doradców jest ocena ich działania w kategoriach moralnych i etycznych. Ocena ta dotyczy po pierwsze - przestrzegania zasad sztuki doradzania i staranności w formułowaniu ocen; po drugie zaś - celów działania i zastosowanych właściwych środków jakimi kieruje się konsulting.
Aktywne słuchanie. Umiejętność ta wymaga dużej koncentracji.
Ponieważ myślimy znacznie szybciej niż mówimy, doradca słuchając klienta musi zwalczać naturalną tendencję kończenia jego wypowiedzi lub myślenia o czymś innym. Ułatwieniem aktywnego przysłuchiwania się może być podsumowanie tego, co zostało powiedziane. W ten sposób konsultant jednocześnie komunikuje klientów, że go rozumie.
Unikanie demonstrowania intelektualnego dominowania nad rozmówcą,. Zachowanie lub postępowanie doradcy wskazujące w sposób otwarty, że wie lub umie więcej niż zleceniodawca, dyskwalifikuje go lub co najmniej - zniechęca w oczach tych, z którymi ma współpracować. Tak jak trener zespołu piłki nożnej nie musi być super graczem, ale powinien znać zasady podnoszenia skuteczności gry drużyny. Doświadczony konsultant nie musi być kierownikiem lub grać rolę wielkiego menedżera. Musi wiedzieć, jak pomóc zleceniodawcy.
Analityczne myślenie. Chociaż konsulting nie ma monopolu na tego rodzaju myślenie, to powinien je wykazać w trakcie (zwłaszcza
pierwszych) rozmów z klientem. Chodzi o wskazanie związków przyczynowo-skutkowych omawianych problemów, ich powiązań i poszukiwanie źródeł ich powstawania.